5 Mathias Eick: Lullaby (ECM)
Mathias Eick voegde dit jaar opnieuw een indrukwekkend album toe aan zijn imponerende discografie. De acht composities, waarin de Noorse trompettist teruggrijpt naar zijn kindertijd, zijn geruststellend hoopvol. De kracht van Eicks muziek openbaart zich dankzij het weglaten van overbodige franje. De Amerikaanse trompettist Wynton Marsalis mag dan niet geloven in het bestaan van Europese jazz, Lullaby bewijst het tegendeel.
Beluister de teksten en de muziekfragmenten op mijn YouTubekanaal:
4 Joshua Redman: Words Fall Short (Blue Note)
Na dertig jaar op eenzame hoogte musiceren, nadert Joshua Redman de kern van wat hij wil uitdrukken. Voor zijn tweede Blue Note-album riep de Amerikaanse saxofonist de hulp in van een groep jonge, gretige muzikanten. Redmans staat van dienst weerhield saxofonist Melissa Aldana, trompettist Skylar Tang, bassist Philip Norris, drummer Nazir Ebo en pianist Paul Cornish er niet van flink tegengas te geven. De gerijpte composities van de bandleider worden opgediend met een levenslustige frisheid. Vurige schoonheid en lyrische reflectie gaan hand in hand op Words Fall Short.
3 Branford Marsalis Quartet: Belonging (Blue Note)
Het Branford Marsalis Quartet brengt met Belonging een eerbetoon aan het gelijknamige album (uit 1974) van Keith Jarretts ‘European Quartet’. Saxofonist Marsalis, pianist Joey Calderazzo, bassist Eric Revis en drummer Justin Faulkner imiteren hun voorgangers niet, maar geven met doorleefde muzikaliteit en hoorbaar speelplezier een hedendaagse draai aan Jarretts meesterwerk.
2 Bugge Wesseltoft: It’s Still Snowing On My Piano (ACT)
Bugge Wesseltoft grijpt op It’s Still Snowing On My Piano terug op zijn onverwacht succesvolle kerstalbum It’s Snowing On My Piano van dertig jaar geleden. De Noorse toetsenist blijft in zijn repertoirekeuze ver weg van opgewekte jingle bells. Hij concentreert zich op kernachtige uitvoeringen van traditionele kerkliederen die hij een licht bluesy ondertoon meegeeft. Wesseltoft heeft zich de klassieke kerstcanon volledig eigen gemaakt, zoals blijkt op dit live-opgenomen album. Zijn verstilde pianomuziek is als een medicijn dat onze op drift geraakte wereld goed kan gebruiken.
1 Erik Verwey Trio & Hermine Deurloo: ‘Live Encounters’ (Sound Liaison)
Hermine Deurloo en pianist Erik Verwey halen het beste in elkaar naar boven. Wat een geluk dat deze twee topmusici elkaar zijn tegengekomen. Op Live Encounters tilt Deurloo haar chromatische mondharmonica definitief uit boven de melancholie van een warme pan erwtensoep. Net als op hun eerste gezamenlijke album About A Home (2023) zijn de door Verwey geschreven melodieën sterk, de arrangementen fijnzinnig, de harmonieën rijk en het samenspel van het Erik Verwey Trio en Hermine Deurloo ronduit verbluffend.
De beste concerten van 2025
5
Ebba Åsman keerde na vijf jaar terug naar haar vroegere woonplaats Rotterdam, waar ze destijds studeerde. De Zweedse trombonist liet haar publiek in jazzclub Bird zien en horen dat ze nieuwe wegen is ingeslagen. Ze vulde het bespelen van haar zwarte instrument aan met eigen zangpartijen. Åsmans muziek combineerde stuwende beats met elektronische soundscapes waarin Scandinavische weidsheid doorklonk. Af en toe leken de hoogtijdagen van de jazzrock te herleven. (29 mei, Bird, Rotterdam)
4
Susanne de Rooij bracht in Poeldijk een muzikaal eerbetoon aan de jonggestorven Amerikaanse zangeres Eva Cassidy (1963 – 1996). Net als haar muzikale voorbeeld koos De Rooij voor een grote stijlvariatie. Vakkundig schakelde ze tussen hartverscheurende blues, opzwepende gospel, dampende soul en geraffineerde jazz. The Eva Cassidy Tribute Band begeleidde de Haagse zangeres verrassend goed in al die genres. (14 november, Bartholomeuskerk, Poeldijk)
3
Het Loek van den Berg Kwintet trad aan in Ahoy tijdens North Sea Jazz. De musici bouwden de sterke composities van hun bandleider rustig op en slaagden erin hun publiek mee te voeren als in een warme golfstroom. De groep opereerde als collectief: solo’s waren niet bedoeld om te imponeren maar om elkaar verder te helpen. (12 juli, Ahoy, Rotterdam)
2
Pianist Joey Calderazzo verdeelt zijn tijd verdeeld tussen het Branford Marsalis Quartet en zijn eigen trio. Op 29 maart streek Calderazzo’s groep neer in LantarenVenster te Rotterdam, een dag later deden de musici het hoofdstedelijke Bimhuis aan. Het trio speelde ontroerend mooie ballads, maar gaf ook staaltjes adembenemende powerplay ten beste. Een enkel stuk kwam maar liefst twee keer tot een climax. Nadat Calderazzo theatraal zijn bril had weggeworpen, sloeg de vlam in de pan en steeg de temperatuur tot ongekende hoogte. (29 maart, LantarenVenster, Rotterdam)
1
Lakecia Benjamin popelde een half uur voor aanvang om te beginnen: ‘Waar wachten we nog op?’ Al tijdens haar openingsnummer ‘Trane’ trok ze alles uit de kast, waarna ze een vanuit haar tenen gespeelde versie van John Coltrane’s ‘My Favorite Things’ inzette. Pianist Oscar Perez volgde de bandleider op de voet met inventief gestapelde improvisaties. Nadrukkelijk betrok de saxofonist het publiek bij haar boodschap van vrijheid, gelijkheid, geloof, hoop en liefde. Het energieke optreden van het Lakecia Benjamin Quartet was een meer dan waardige afsluiter van North Sea Jazz 2025. (13 juli, Ahoy, Rotterdam)
Foto’s: Ron Beenen en Olga Beumer
